|
Urodzony 28 sierpnia 1938 r. w
Jadownikach Mokrych koło Tarnowa, jako syn Stanisława i
Katarzyny. Ochrzczony w Wietrzychowicach dnia 4 września
1938 r. Egzamin maturalny zdał w 1955 r. w Liceum
Ogólnokształcącym w Radłowie.
W 1956 r. rozpoczął studia i formację w Wyższym
Seminarium Duchownym „Hosianum” w Olsztynie, a 14
stycznia 1962 r. w Olsztynie przyjął święcenia
kapłańskie. Tego samego roku otrzymał nominację na
wikariusza parafii Świętej Trójcy w Kwidzynie.
W październiku 1963 r. podjął studia na Wydziale Prawa
Kanonicznego Katolickiego uniwersytetu Lubelskiego w
Lublinie, a 24 lutego 1965 r. wyjechał do Rzymu, by je
kontynuować na Wydziale Prawa Kanonicznego Papieskiego
Uniwersytetu Gregoriańskiego. W Rzymie kończy też kurs
kanonicznej praktyki administracyjnej przy Kongregacji
Soboru (dzisiaj kongregacja Kleru), podejmuje współpracę
(1967) z Sekretariatem Generalnym Synodu Biskupów w
Rzymie oraz uczęszcza na studium przy Tajnym Archiwum
Watykańskim (ukończone dyplomem archiwisty).
W 1968 r. uzyskał tytuł doktora prawa kanonicznego. W
tym samym roku rozpoczął Studium w Rocie Rzymskiej,
zakończone tytułem adwokata Roty Rzymskiej (1971).
Dnia 19 grudnia 1969 r. podjął stałą pracę w Kongregacji
ds. Dyscypliny Sakramentów. W tym czasie towarzyszy abp.
Luigi Poggi, nuncjuszowi apostolskiemu do spraw
specjalnych, w podróżach do polski (1976-1978) i wchodzi
w skład Zespołu Stolicy Apostolskiej ds. Stałych
Kontaktów roboczych z przedstawicielami rządu PRL.
Dnia 18 października 1978 otrzymał misję otworzenia
Sekcji Polskiej Sekretariatu Stanu. Tego samego roku
został mianowany przez Sekretarza Stanu kard. Jeana
Villota przewodniczącym Komisji ds. Publikacji pism
Karola Wojtyły sprzed powołania go Biskupa Rzymu. W 1981
r. został członkiem Rady Administracyjnej Fundacji Jana
Pawła II. Jako kierownik Sekcji Polskiej Sekretariatu
Stanu, brał udział w licznych zagranicznych
pielgrzymkach Ojca Świętego Jana Pawła II.
Po wznowieniu 17 lipca 1989 r. stosunków dyplomatycznych
między Stolicą Apostolską i Polską został mianowany
nuncjuszem apostolskim w Polsce i podniesiony do
godności arcybiskupa tytularnego Heraklei (26 sierpnia
1989). Święcenia biskupie przyjął 20 października 1989
r. w bazylice św. Piotra z rąk Ojca Świętego Jana Pawła
II. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa: „Fiat
Voluntas Tua”.
Dnia 26 listopada 1989 r. uroczystą Mszą św. w
warszawskiej katedrze św. Jana Chrzciciela rozpoczął
misję Nuncjusza Apostolskiego wobec Kościoła
Katolickiego w Polsce, a 6 grudnia 1989 r. złożył w
Belwederze listy uwierzytelniające, rozpoczynając swoją
misję wobec państwa oraz jako dziekana Korpusu
Dyplomatycznego w Polsce.
Jako nuncjusz apostolski corocznie przewodniczy Mszy św.
koncelebrowanej w rocznicę inauguracji pontyfikatu, a
jako dziekan Korpusu Dyplomatycznego w pierwszych dniach
nowego roku składa życzenia Głowie Państwa Polskiego.
Oficjalnie żegna też Nuncjaturze Apostolskiej
ambasadorów kończących swoją misję w Polsce.
W czasie swojej misji doprowadził do przywrócenia
ordynariatu polowego Wojcka Polskiego w 1991 r.,
przygotował i przeprowadził całościową reorganizację
kościelnych struktur administracyjnych w Polsce (1992,
1996, 2004 i 2009), negocjował tekst umowy konkordatowej
i 28 lipca 1993 r. podpisał Konkordat między Stolicą
Apostolską i Rzecząpospolitą Polską (ratyfikowany w
1998). Brał udział w przygotowaniach i towarzyszył w
pielgrzymkach do Polski Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II
(1991, 1995, 1997, 1999, 2002) i Benedyktowi XVI (2006).
Otrzymał doktoraty honoris causa: Akademii Rolniczej w
Krakowie (1999), Uniwersytetu Kardynała Stefana
Wyszyńskiego (2000), Katolickiego Uniwersytetu
Lubelskiego Jana Pawła II (2001) i Uniwersytetu
Warmińsko-Mazurskiego (2004).
Honorowy obywatel Sandomierza (1992), Kwidzyna (1993),
Chojnic (1994) oraz powiatu tarnowskiego (2010).
Odznaczony Wielkim Krzyżem Orderu Zasługi Republiki
Federalnej Niemiec (2007), Wielkim Krzyżem Orderu
Republiki Portugalskiej (2008), Krzyżem Pro Piis Meritis
przez Kawalerów Maltańskich (2003), Wielkim Orderem św.
Zygmunta Diecezji Płockiej (1999) oraz Medalem Milito
pro Christo Ordynariatu Polowego (2009). Laureat odznaki
honorowej „Bene Merito” za działalność wzmacniającą
pozycję Polski na arenie międzynarodowej, przyznaną
przez Ministra Spraw Zagranicznych RP (2009), nagrody
„Orli Laur”, przyznanej przez kapitułę konsulów
honorowych w Polsce (2005) oraz statuetki „Złotego
Hipolita” od Towarzystwa im. H. Cegielskiego (2006).
Inicjator budowy w rodzinnej miejscowości (Jadowniki
Mokre) Ośrodka Opiekuńczo-Rehabilitacyjnego dla dzieci i
młodzieży niepełnosprawnej oraz izby Pamięci Pontyfikatu
Ojca Świętego Jana Pawła II przy tym ośrodku (2008).
Wmurowanie kamienia węgielnego pod budowę odbyło się w
1999 r. a otwarcie nastąpiło w 2003 r.
Publikacje:
1. „De extraordinario confirmationis ministro”, Roma
1969
2. „Dojrzewanie czasu”, Poznań 1998
3. „Na drodze konsekrowanej”, Kraków 1999
4. „Służyć Słowu”, Poznań 2000
5. „Fiat voluntas Tua. Arcybiskup Józef Kowalczyk,
Nuncjusz Apostolski w Polsce”, Warszawa 2002,
6. „Tym, którzy Polskę stanowią”, Warszawa 2003
7. „Otwórzcie serca Chrystusowi, który przychodzi z
darem pokoju”, Warszawa 2003
8. „Nuncjatura Apostolska – Dom Papieski w Warszawie”,
Warszawa 2005; wydanie drugie, poszerzone Warszawa 2009
9. „Jestem wpisany w Ciebie nadzieją. Świadectwa po
śmierci Jana Pawła II”, Marki 2006
10. „Świadectwo i służba. Rozmowy o życiu i Kościele”,
Warszawa 2008 |
